Christmas in June


Puno ng misteryo ang buhay natin at minsan pa nga napakakomplikado, minsan pwede kang maging masaya at minsan naman pwede kang maging malungkot. Lahat ng yan ay pwede nating maranasan ng naaayon sa kagustohan natin. I’m turning 30 this year and siguro nga nasa kalahati na ako ng buhay ko. Tanda ko pa noong bata pa ako t’wing sasapit birthday ko parang wala lang hindi ako excited at hindi rin naman kasi ganoon kaganda ang buhay namin sa probinsya. Wala rin akong natatandaan na nagkaroon ako ng cake noong bata ako, kaya noong nag 21 ako debut daw ng lalaki iyon yung pinakamasayang araw o kaarawan ko dahil yung mga barkada ko ng college aba binigyan ako ng cake at surpresa pa iyon kaya iyak ako ng iyak, para akong bata na binigyan mo ng isang laruan na inaasam ko noon pa. Hindi ko makakalimutan ang taon na iyon pati narin ang nga barkada ko na pinaramdam sa akin na ang HUNYO ay hindi lang birthday ko kundi pasko na rin para sa akin.
Biruin mo 30 na ako at syempre hindi naman naging madali para sa akin na marating ang edad na ganito sa haba ng mga taon na pinagdaanan ko, marami na akong naranasan at natutunan. Marami na akong nakikala at marami na rin siguro akong nasaktan. Sa buhay natin may mga makikilala tayo na masasabi natin na nagturo sa atin ng least one para maging matibay. May mga nakilala tayo na nagbibigay sa atinng inspirasyon kong paano bumangon mula sa pagkakadapa. Meron din naman na makikilala natin nadadaan lang sa buhay natin pra sabihing hindi perpekto ang bawat buhay ng tao. 

Sa totoo lang hindi ko ginagawang seryoso ang buhay ini-enjoy ko na lang ang bawat araw na dumadaan kasi kong patuloy akong mag papakastress sa buhay ko o sa nangyayari sa akin baka hindi ko naenjoy ang ROAD to 30. Hindi naman kasi madali ang tahakin ang halos ilang taon para lang marating ang edad na to. Narating ko ito ng hindi ganoon kaganda wala naman atang daan na shortcut para makapunta agad ako dito. Inenjoy ko na lang ang bawat ton na dumaan sa akin, inakap ko ang pagkadapa ko at di nawalan ng pag asa, binahagi ko ang mga kasiyahan ko sa daan na dinaanan ko. Naging makabuluhan naman ang mga taon na nagdaan. Natuto akong pahalagahan ng husto ang sarili ko, tumulong ako sa abot ng makakaya ko, nakiisa ako sa pakikibaka ng bawat kababayan ko, nakiiyak ako sa lungkot ng iba at syempre ng daan ako sa panibagong buhay ng mga taong nakakausap ko araw araw. Nilagay siguro ako sa lugar na ito hindi para bigayan ng napakaraming stress kundi upang matutunan ko na akapin at mahalin ang kapawa ko ng higit sa lahat. Humiling nga ako noon na bigyan ako ng pag ibig, dumating nga umalis naman at napakalaking sugat ang iniwan. Ngayon ko lang nalaman na hindi pala iyon ang binigay nya sa akin kundi ng humingi ako ng magmamahal sa akin hindi siya ang binigay kundi iyong mga taong hindi ko talaga kilala, Iyong hindi ko niligawan iyong walang romansa na pagmamahal kundi pagmamahal ng mga taong natitulungan ko at pagmamahal ng mga taong kailangan kong tulungan. 

Mahaba ang tali ko at kahit anong hila ko hindi ko makita ang dulo. Iaalagwa ko ang tali ko sa buong mundo upang pagkapitan ng mga taong kailangan kong tulungan na h’wag mahulog sa isa pang pagkakamali, Iaalagwa ko ang tali ko pramaging kapitan nila sa oras ng kailangan  nila ako.

O sya umpisa pa lang ng byahe ko nag stopover muna para sa susunod na byahe ng buhay ko ay hindi na katulad ng dati dahil natutunan ko na kong ano ang mga pagkakamali na dapat kong itama.

Fin

Advertisements

THANK YOU!!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s