Category Archives: HIV

HIV: Bakit nga ba?


Anim na taon ang nakaraan ng makakilala ako ng mga taong hindi ko akalain na magtuturo sa akin ng isang bagay na hanggang ngayon ay mamahalin ko. Isang libro ang nagpamulat sa akin sa kahalagahan ng bawat buhay na meron tayo. Anim na taon nakakilala ako ng apat na tao na magpapamulat sa akin sa isang sakit na hindi ko lubos maisip na unti unting babago sa buhay ko, isang sakit na unti unting kumikitil sa mga taong nakikilala ko. 

Wala akong magawa na kahit ang mga dasal na pwede kong ialay ay hindi na mabisa. Hindi ako mahina at hindi rin ako baldado upang hindi ko masimulan ang isang bagay na pwedeng makapagpabago sa buhay nila. Habang lumalapit ako sa isang adbokasiya ay siya namang pagdating ng mga dating kaibigan na napako sa isang nakaraan na kanila ng pinagsisisihan. Unti unting nauupos ang liwanag na dala ko at unti unting lumalamlam ang dala nitong liwanag. Wala akong magawa kundi ang akapin sila sabay ng pagbasak ng aking mga luha. 

Anim na taon ang nakakaraan nang hindi ko rin makita kong saan ba ako patungo. Hindi ko masumpungan kong ano ba ang nais ko sa buhay. Madami ang tumatakbo sa isip ko na pilit kong nilalabanan. Naging pabaya ako sa aking sarili na kahit ang sarili ko mismo ay hindi ko na kilala. Inilayo ko ang mundo sa mga taong dapat ay pinahalagahan ko. Nilamon ako ng isang takot na baka sakaling wala akong magawa. Hindi ako isang bayani na aakapin ang problema ng iba. Para akong natutulog sa isang lugar na ang nakapaligid ay ang sarili ko na hindi ko rin makilala dahil sa mga maskara na naka balot dito. 

Gumising ako sa sa isang lugar na puno ng pag asa. Bumangon ako sa isang pagsubok na dapat kong gawin. Hinarap ko ang takot at sinimulan ko ang pagtulong sa aking sarili. Binago ko ang anyo ng aking kalungkutan at binalikan ko ang kahapon na maaring makatulong sa aking haharaping misyon. 

Narito ako sa isang adbokasiya hindi dahil isa ako sa mga taong nangangailangan ng tulong. Isa ako sa mga taong tinawag upang makatulong. Kahit anong hirap ng aking hinaharap ay pinipilit kong lumaban para sa mga tao na kailangan ako. Sa lugar ko ngayon ay bumuhos ang napakaraming luha. Bumubos ang luha ko sa mga kaibigan ko na malapit sa akin na ngayon ay kailngan kong tulungan. Masakit pala na makita mo silang malungkot. Dati kasama mo lang sila sa saya. Ngayon na nasa gitna sila ng kalungkutan ay sasamahan ko parin sila sa lahat ng aking makakaya. 

Hindi ko pinili ang adbokasiya na ito. Tinawag ako at inilagay sa kinaroroonan ko hindi dahil pinilit ko kundi dahil ang tadhana ang naglagay sa akin dito. Habang tumatagal ay lalo akong tumitibay at lalong lumalalim ang pagnanasa kong tumulong sa mga tao na aking nakikilala. Nilagay ako sa posisyon na ito upang maging tenga ng bawat tao na makakasalamuha ko. Unti unti ng lumiliwanag ang hawak kong ilaw. Unti unti ng bumabalik ang taglay nitong liwanag. 

Ngayon habang kaya ko ay gagawin ko hindi dahil kailangan ko kundi dahil sa kagustuhan kong makita ang halaga ng bawat isa na nabubuhay. Gusto kong ipakita ang halaga nila na kahit sa umpisa ay nagkamali sila, pwede pa nilang itama ang mga pagkakamaling ito. Lalaban tayo hanggang sa dulo at babangon tayo sa tuwing tayo ay nadarapa. 

Salamat

WHO, DOH & LoveYourself Hack HIV by Introducing New Prevention Method


WHO’s on PrEP: World Health Organization’s (WHO) Country Representative Dr. Gundo Weiler talks about the current global scenario on HIV and the usage of medical advancements in fighting off the spread of HIV during LoveYourself’s #HackingHIV for the introduction Pre-Exposure Prophylaxis (PrEP) in the Philippines on 29 November 2016 at Greenbelt 3 in Makati City.

 

As LoveYourself and its partners introduce PrEP in the country, Dr. Gundo emphasized that “Key populations [MSMs & the Youth] need to stand up and mobilize for their right to take control of their own health and of their own lives to prevent HIV transmission.”

 

Moreover, Dr. Gundo said that the key populations who are affected by the epidemic are also the populations that holds the key in turning around the epidemic.

 

(Makati City). Contributing to the World AIDS Day celebration on 1 December, HIV prevention advocacy group LoveYourself, Inc. introduces the Pre-Exposure Prophylaxis (PrEP) for HIV in the Philippines during the #HackingHIV event on Tuesday night (29 November) at MyCinema Greenbelt 3 in this city.

 

PrEP is an HIV medicine from the combination of “tenofovir and emtricitabine” which is taken daily to lower the chances of contracting the virus.

Supported by Philippine Department of Health-Research Institute for Tropical Medicine (DOH-RITM), American Foundation for AIDS Research and the World Health Organization (WHO), LoveYourself was the chosen organization to pioneer the launching of PrEP in the Philippines under the banner program #PrEPPilipinas in which initial demonstration is envisioned to be executed within the first quarter of 2017.

 

Following the stagnating number of HIV cases around the globe, WHO Country Representative Dr. Gundo Weiler observed that “The situation in the Philippines is much more dramatic, because the number never went down. It’s only going up and it’s right to say so even in an exponential manner.”

 

By bringing PrEP to the Philippines, Dr. Weiler said “People are very much capable to take care of their own health if we give people the means to do so… PrEP is one additional important choice [for HIV prevention] that will empower people [the Filipinos].”

 

According to Dr. Rosanna A. Ditangco, Head of AIDS Research Group of DOH-RITM & Primary Investigator of PrEPPilipinas, “The program is basically a demonstration project on a community-led HIV prevention strategy for MSMs [males-having-sex-with-males],” which will be spearheaded by LoveYourself, and will have a pilot implementation in Manila and a plan to roll out to the rest of the country.

 

Dr. Ditangco explained that “PrEP is effective and it is safe,” but highlighted the importance of community acceptability.

 

“We are embarking on a demonstration project that would precisely document the effectiveness of PrEP –the acceptability and feasibility in the real world environment,” said Dr. Ditangco.

 

Co-primary investigator of the PrEP Pilipinas project and LoveYourself Senior Director Christopher M. Lagman emphasized that “PrEP shouldn’t be taken as a replacement to current prevention measures, but an option and another level of protection to avoid getting HIV.”

 

Targeting the most-vulnerable populations for this new HIV prevention measure, Lagman relayed that LoveYourself will not just distribute PrEP to people, but will ensure a holistic service approach by providing check-ups and counseling, among others.

 

Also considering the varied lifestyle of people, Lagman said “We need to have more HIV prevention interventions, since more than 50% of MSMs are not using condoms.”

For the preliminary phase of the program, “We have identified two hundred participants initially and funded the program for them,” explained Lagman. 

LoveYourself is a local non-government organization providing free and confidential HIV testing, counseling, education, and recently treatment. It has currently two clinics: LoveYourself Anglo in Shaw near Starmall and LoveYourself Uni in Taft-Gil Puyat near the LRT station. These clinics are open on Wednesdays-Saturdays (12:00nn-7:00p.m.) and Sundays (9:00a.m.-2:00p.m.).

 

For more details on LoveYourself’s services, individuals may visit the group’s official website at http://www.loveyourself.ph or follow and like its social media channels: Facebook- @loveyourself.ph, Twitter- @loveyourselfph, and Instagram- @loveyourself.ph.

LoveYourself and Partners Provide LegislatHIVe Testing and Ideas at the Senate


HIV TESTING AT THE SENATE: Senate Committee Chair for Health and Demography Senator Risa Hontiveros is being readied by Kahel Jay Sta. Maria, a LoveYourself Volunteer, for an HIV test during the HIV Testing Day at the Senate on Tuesday morning (29 November 2016) in creating awareness towards the disease. 

(Pasay City). Underscoring the importance of the early detection of HIV for the commemoration of World AIDS Day, LoveYourself in collaboration with the Pasay City Social Hygiene Clinic conducted an HIV testing campaign at the Senate of the Philippines on 29 November 2016 from 9:00 a.m.-5:00p.m.

 

This is in response to the initiative of the Office of the Senator Risa Hontiveros being the Senate Committee Chairperson on Health and Demography, who is also thrusting for the amendments of the Republic Act No. 8504 or also known as “Philippine AIDS Prevention and Control Act of 1998.”

 

According to Sen. Hontiveros, the HIV testing day at the Senate aims to encourage more people to look at HIV test as a regular diagnostic tool, such as, blood pressure check-up and urinalysis, to know one’s health status and live a healthy lifestyle.

Senator Risa Hontiveros during blood the extraction for HIV testing

“An HIV test could spell difference between life and death,” relayed Sen. Hontiveros, while emphasizing the need for such a procedure to generate information that would support a progressive, human-rights-based and gender sensitive policy and programs to fight the spread of HIV and AIDS in the country.

 

Sen. Hontiveros emphasized that Filipinos can avail free and confidential HIV test from any social hygiene clinics and community centers like LoveYourself.

 

Senator Risa Hontiveros (center) together with Senate Secretary Atty. Lutgardo B. Barbo posed with the LoveYourself Volunteers led by Executive Director Ronivin G. Pagtakhan (5th from left).

Allaying fears to those who wanted to undergo an HIV test, the Senator quickly responded that lack of awareness, strong stigmatization and discrimination are among the factors that scare people, particularly the key populations, to avail of the free health service offered by the government.

 

As an encouragement, Sen. Hontiveros underlines “Bawasan o tanggalin natin totally ang diskriminasyon [to key affected populations] at mas itaas natin yung health consciousness at solidarity sa isa’t-isa, [and enrich] moral support and mutual support sa paghahanap natin ng isang healthy lifestyle.”

 

LoveYourself Executive Director Ronivin G. Pagtakhan said “More than offering a free and confidential HIV screening, LoveYouself is also aggressive in equipping its clients with proper and non-discriminatory education to ensure positive behavioral change to further prevent the spread of HIV.”

 

Moreover, while HIV has been decreasing steadily all over the world, LoveYourself Senior Director Christopher M. Lagman informed that “the Philippines today is the only country whose numbers are not only increasing, but are increasing exponentially.”

 

Based on the latest DOH data covering the period July-October 2016, there were 3,112 newly diagnosed people living with HIV, in which the National Capital Region posted an alarming rate of 41% followed by Region 4A (Calabarzon) at 15%. Also, the current data showed that young males ages 15-24 and MSMs have a high infection rate.

 

This is the reason why LoveYourself also supports the amendments to the Republic Act No. 8504, including the adjustment on the range of age, particularly allowing young people to access HIV as a life-saving procedure.

The Senate HIV testing day draw 72 clients in which none has been diagnosed to be living with HIV.

Last Sunday alone (27 November), the advocacy group has tested 211 individuals to know their HIV status during its free, anonymous and fast community-based screening dubbed as LoveYourself Incognito 2.0 at the Victoria Court Malate in Manila. Of the total participants, the organization has diagnosed 13 individuals to be living with HIV and immediately referred to the organization’s HIV treatment program.

LoveYourself is a local non-government organization providing free and confidential HIV testing, counseling, education, and recently treatment. It has currently two clinics: LoveYourself Anglo in Shaw near Starmall and LoveYourself Uni in Taft-Gil Puyat near the LRT station. These clinics are open on Wednesdays-Saturdays (12:00nn-7:00p.m.) and Sundays (9:00a.m.-2:00p.m.).

For more details on LoveYourself’s services, individuals may visit the group’s official website at http://www.loveyourself.ph or follow and like its social media channels: Facebook- @loveyourself.ph, Twitter- @loveyourselfph, and Instagram- @loveyourself.ph. 

The Mr. SWAG (Self-worth Among Gay men and women) -Jerome Lacsa


Mr. Jerome Lacsa MGWPH2016 Rizal #OneLove

Mr. Jerome Lacsa MGWPH2016 Rizal #OneLove

Mr. Jerome Lacsa MGWPh2016 #OneLovePhotoshoot: Credit to Mark Alvarez and Loveyourself.ph

Jerome, 30, is a proud native of Rizal province where he grew up taking delight in the most mundane of things. Raised by a Visayan mother and a Chinese father, he learned the values of family, hard work, modesty, devotion and vigor at a young age. He was a consistent honor student and scholar from high school to college. He finished Nursing at Pamantasan ng Lungsod ng Maynila and is a licensed nurse, furthering his caring nature.

He currently works as a Human Resources Talent Acquisition Manager in a multinational bank. He participates in the company’s various CSR activities and plays an active role in its PRIDE Group, promoting gender diversity and sensitivity in the workplace. Jerome is also an active volunteer at LoveYourself, a non-profit HIV-AIDS awareness organization, working as an HIV counselor. He also helps in mounting fundraising events and heads the Marketing team, always iming to fight the stigma associated with HIV-AIDS. In his spare time, he accepts hosting and singing engagements. He unwinds through karaoke sessions and nights out, and loves to travel to and discover the beautiful beaches of the Philippines.

Jerome champions SWAG — Self-Worth Among Gay men and women. He believes that having self-worth will help every gay man and woman create healthy and productive relationships with one another. The goal is to harness unity among the gay and the whole LGBTQ community. SWAG also stands for Self-Worth + Action = Greatness. It should start but shouldn’t end with Self-Worth. Coupled with Action, every gay man, everyone should aim for and achieve Greatness. A fresh face in the pageant circle, he is not one to be overlooked as he breaks conventions and serves a modern spin on how a candidate should be — through his own swag. With his understated confidence and unshakable self-worth matched with being a well-rounded man of action, Jerome embodies and promotes SWAG.

Official Page of Mr. Jerome Lacsa http://www.facebook.com/JeromeForMGWPh2016

To vote http://www.mrgayworldphilippines.ph/c32.html

Facebook account http://www.facebook.com/jeromelacsaMGWPh

 

 

Credit to Ms. Janlee Dungca

 

Christmas in June


Puno ng misteryo ang buhay natin at minsan pa nga napakakomplikado, minsan pwede kang maging masaya at minsan naman pwede kang maging malungkot. Lahat ng yan ay pwede nating maranasan ng naaayon sa kagustohan natin. I’m turning 30 this year and siguro nga nasa kalahati na ako ng buhay ko. Tanda ko pa noong bata pa ako t’wing sasapit birthday ko parang wala lang hindi ako excited at hindi rin naman kasi ganoon kaganda ang buhay namin sa probinsya. Wala rin akong natatandaan na nagkaroon ako ng cake noong bata ako, kaya noong nag 21 ako debut daw ng lalaki iyon yung pinakamasayang araw o kaarawan ko dahil yung mga barkada ko ng college aba binigyan ako ng cake at surpresa pa iyon kaya iyak ako ng iyak, para akong bata na binigyan mo ng isang laruan na inaasam ko noon pa. Hindi ko makakalimutan ang taon na iyon pati narin ang nga barkada ko na pinaramdam sa akin na ang HUNYO ay hindi lang birthday ko kundi pasko na rin para sa akin.
Biruin mo 30 na ako at syempre hindi naman naging madali para sa akin na marating ang edad na ganito sa haba ng mga taon na pinagdaanan ko, marami na akong naranasan at natutunan. Marami na akong nakikala at marami na rin siguro akong nasaktan. Sa buhay natin may mga makikilala tayo na masasabi natin na nagturo sa atin ng least one para maging matibay. May mga nakilala tayo na nagbibigay sa atinng inspirasyon kong paano bumangon mula sa pagkakadapa. Meron din naman na makikilala natin nadadaan lang sa buhay natin pra sabihing hindi perpekto ang bawat buhay ng tao. 

Sa totoo lang hindi ko ginagawang seryoso ang buhay ini-enjoy ko na lang ang bawat araw na dumadaan kasi kong patuloy akong mag papakastress sa buhay ko o sa nangyayari sa akin baka hindi ko naenjoy ang ROAD to 30. Hindi naman kasi madali ang tahakin ang halos ilang taon para lang marating ang edad na to. Narating ko ito ng hindi ganoon kaganda wala naman atang daan na shortcut para makapunta agad ako dito. Inenjoy ko na lang ang bawat ton na dumaan sa akin, inakap ko ang pagkadapa ko at di nawalan ng pag asa, binahagi ko ang mga kasiyahan ko sa daan na dinaanan ko. Naging makabuluhan naman ang mga taon na nagdaan. Natuto akong pahalagahan ng husto ang sarili ko, tumulong ako sa abot ng makakaya ko, nakiisa ako sa pakikibaka ng bawat kababayan ko, nakiiyak ako sa lungkot ng iba at syempre ng daan ako sa panibagong buhay ng mga taong nakakausap ko araw araw. Nilagay siguro ako sa lugar na ito hindi para bigayan ng napakaraming stress kundi upang matutunan ko na akapin at mahalin ang kapawa ko ng higit sa lahat. Humiling nga ako noon na bigyan ako ng pag ibig, dumating nga umalis naman at napakalaking sugat ang iniwan. Ngayon ko lang nalaman na hindi pala iyon ang binigay nya sa akin kundi ng humingi ako ng magmamahal sa akin hindi siya ang binigay kundi iyong mga taong hindi ko talaga kilala, Iyong hindi ko niligawan iyong walang romansa na pagmamahal kundi pagmamahal ng mga taong natitulungan ko at pagmamahal ng mga taong kailangan kong tulungan. 

Mahaba ang tali ko at kahit anong hila ko hindi ko makita ang dulo. Iaalagwa ko ang tali ko sa buong mundo upang pagkapitan ng mga taong kailangan kong tulungan na h’wag mahulog sa isa pang pagkakamali, Iaalagwa ko ang tali ko pramaging kapitan nila sa oras ng kailangan  nila ako.

O sya umpisa pa lang ng byahe ko nag stopover muna para sa susunod na byahe ng buhay ko ay hindi na katulad ng dati dahil natutunan ko na kong ano ang mga pagkakamali na dapat kong itama.

Fin

In the HIV counselor’s eyes


“Maliit na sulok ng kwarto, Nababalotan ng lamig at katahimikan. Wala kang maririnig kundi mga panaghoy ng isang taong umikot ng makailang beses ang buhay sa isang iglap.”

Ramdam ko ang kalungkutan sa t’wing ibibigay ko ang resulta sa mga nagpapa-test para malaman ang kanilang Status (HIV) . Sa sobrang tahimik bago ko buksan ang sobre na naglalaman ng resulta ay halos naririnig ko na ang kalabog ng kanilang dibdib dahil sa kaba at takot. Mga emosyon na naghahalo sa tuwing sasabihin ko na ang resulta ng kanilang isinagawang HIV test. 

Bilang isang counselor mahirap na sa iyo magmumula ang isang resulta na magpapabago sa kanilang emosyon. Kailangan mong ilagay ang napakatahimik na sitwasyon sa isang komportableng usapan para kahit papaano ay mabawasan ang kaba ng bawat isa. Habang umaandar ang oras para sa aming counselor ramdam ko na ganoon naman katagal ang paghihintay ng ilan sa pag bukas ng aming bibig, pagbukas ng bibig namin nababangitin ang bawat letra na magbibigay sa kanila nang panlalamig ng katawan.

“Reactive” walong letra na nagpanginig sa kanilang laman mga letra na ayaw marinig ng kahit sino man pag nasa ganoong sitwasyon ka. Kita ko ang pangingilid ng luha ng bawat nakakausap ko, panginginig na sinasabayan ng panlalamig ng mga palad at pagpapawis kahit ang paligid ay nababalutan ng lamig. Nakakabinging panandaliang katahimikan ang nararamdaman ko. Nakikita ko ang kalungkutan sa kanyang pagyuko. Nakikita ko ang sakit at pagsisi sa bawat pag bukas sara ng kanyang mga palad. Unti unti nyang ititingala ang kanyang ulo at deretsong titingin sa aking mga mata, mangungusap ang mga ito na parang sinasabing sabihin ko sa kanila na ako ay nagkamali lang sa aking binitawan.

Pero Hindi ko mababago ang resulta at kahit na ang kapalaran ng iba. Gustuhin ko mang baguhin ngunit hindi ko magagawa. Gusto ko man silang akapin pero ayokong ipakita na kinakaawaan ko sila dahil gusto kong makita nila na kahit na ganoon ang resulta sila ay tao parin na may pakinabang at dapat lumaban.

Unti unting mababasag ang katahimikan namin dahil sa mga katanungan at kasagutan na dapat nilang malaman. Unti unting mawawala ang panlalamig ng paligid dahil sa kagustuhan na malaman nila ang susunod na hakbang. Pero sa tingin ko na kahit anong simple ng paliwanag na gawin ko at kahit gaano kalakas ang boses ko mananatiling komplikado sa kanila ito at mananatiling bulong ang bawat boses ko dahil sa kanilang kaisipan na lumilipad at hindi lubos na nauunawan ang mga pangyayari na nagpabago sa kanilang emosyon. Ang bawat boses ko ay parang usok sa kanilang paningin na unti unting naglalaho na kahit nakikita mo nang malinaw ay mawawala na lang dahil sa hindi sila handang makinig o dahil balot parin sila ng takot. Takot sa katotohanang kanilang narinig.

Isang malalim na bugtong hininga ang kanilang bibitawan. Hininga na hinugot sa kailaliman ng kanilang tapang. Unti unting bubuka ang bibig nila at magsisimula ulit akong simulan kong ano ang nauna kong sinabi. Liliwanag ang paligid sa kanilang maririnig. Mula sa kadiliman ay para silang dinala sa liwanag ng pag asa. Pag asa na ang buhay ay tuloy tuloy lang, na ang mundo ay umiikot sa lahat at hindi lang sa kanila. Muling magbabalik ang ingay ng kwarto, unti unting madadag dagan ng init ang apat na sulok nito. Babalik sa dati kong saan nagsimula at magtatapos sa pag asang kaya pang lumaban.

Normal ang lahat ng bagay pagkatapos ng mabigat na pag uusap. Unti unting mababanaad sa kanilang mukha ang pag asang mabuhay na kahit sa kabila ng sitwasyon may pag asa para lumaban. Kitang kita ko na habang papalayo sila ay dala-dala parin nila ang bigat ng nangyari. Uuwi sila at magmumokmok at iisipin ang bawat oras na nagdaan. Bibigat ang nararamdaman na parang kong ano ang dinidikta ng kaisipan ay iyon ang nangyayari sa kanila. Panghihinaan ng loob at iiyak hanggang sa makatulog at sa pag gising isang malakas na nilalang na haharapin ang problema upang bigyan ng solusyon hindi para bigyan ng isa pang problema.

-Fin

Can we eliminate HIV?


Everyday I was able to meet different kind of people including Newly diagnosed PLHIV, Young people suffering from Depression because of this infection. Bakit ba halos araw araw may mga bagong Narereport na kaso? Ano bang mali sa atin? Meron bang mali sa ginagawa natin o may kulang ba sa mga ginagawa natin. Nakakakilala ako ng mga tao na infected sa HIV. Nakakausap sila kung saan at sa papaanong paraan nila maaring nakuha ang Virus na ito. 

Sa dinami dami na ng nakausap at natulungan ko, may mga pagkakataon parin na bibigay ka at manghihina ka lalo na kung kaibigan mo mismo ang binibigyan mo ng suporta upang palakasin ang loob. Minsan tatanungin ko ano ba ang pagkukulang ko bilang kaibigan? ako ba ang nagkulang o sila ang hindi nakinig sa mga sinasabi ko. pero hindi iyon ang oras na kailangan kong sisihin sila o ang sarili ko, Oras iyon upang harapin kung ano yung bagong simula na kailangan naming pagtagumpayan at labanan. Marami na akong kaibigan na malapit sa akin ang Namatay dahil sa komplikasyon dulot ng HIV. Namatay ang ilan sa kanila na walang kalaban laban at kaalam alam na meron na sila sa loob ng katawan nila. Namatay ang iba na alam ang kalagayan nila pero huli na dahil nasa higaan na sila ng karamdaman, Huli na ng malaman nila na meron na sila dahil huli na nang magsisi sila. May mga nakakausap ako na tanggap ang kalagayan nila dahil sabi nila ito ang kapalit sa kanilang naging maling desisyon. 

The statistic or the reported cases of HIV here in the Philippines are exponentialy increasing, Halos buwan buwan ay domoduble ang bilang ng HIV sa bansa natin. Halos araw araw may mga bagong naaapektohan ng sakit na ito. Stigma ba talaga ang kalaban natin sa HIV? Diskriminasyon ba na nagmumula sa ibang tao ang kalaban natin o ang sarili mismo natin ang kinakalaban natin. Natatakot ang iba kung kakilala na magpatest dahil takot silang malaman kung ano ang kalagayan nila. Bakit ka matatakot kung malaman mong Positive ka? Takot ka sa sasabihin ng iba o takot kang mamatay? kung takot ka sa sasabihin ng iba bakit kailangan ba nilang malaman? kung takot kang mamatay bakit ka natatakot malaman ang status mo kung alam mo naman sa sarili mo na 2016 na at wala ng namamatay sa HIV. Hindi naman huli ang lahat. Matakot ka kung isang araw ay kagaya ka ng mga kaibigan ko na sa huli na nalaman at hindi na nila kaya pang lumaban.

Nakausap ko ang nanay sa isa sa mga kakilala at nakausap kung PLHIV. Tinanong ko kung papaano nya tinanggap ng sabihin ng anak nya na PLHIV siya. Sinabi sa akin ng nanay lahat lahat ng katigasan ng ulo ng anak nya. Hindi siya nagkulang bilang magulang sa pag papaalala ng pag iingat. Inakap nya ang anak nya ng buong buo at tinanggap kung ano ang kalagayan nito. Anak nya iyan at hindi nya hahayaang malugmok ulit sa pagkakamali. Mahal nya ang anak nya dahil bunga ito ng pagmamahal nya sa asawa nya. Hindi nya itinakwil o pinagalitan kundi inakap nya pa upang iparamdam na di sya nagiisa. Pinaramdam nya na dalawa nilang lalabanan ang kung ano mang inpeksyon na meron siya. Kaya iyong kakilala ko buong buo ang pag asa na malalabanan nya ang lahat lahat.
Can we eliminate HIV? Yes we can. Umpisahan mo sa sarili mo. Hindi sapat ang alam mo lang ang sakit na ito, dapat alam mo rin kung papaano mo maiiwasan at dapat alam mo kung kailan tama na at sobra na ang ginagawa mo. Hindi pa huli ang lahat. 

Ngayon marami pa akong kaibigan na unti unting nawawala, Pero marami parin akong kaibigan na patuloy na lumalaban at patuloy na nabubuhay ng normal. Kagaya mo kagaya ko na pag humarap sa salamin iisa lang ang nikikita isang malakas at masayahing nilalang. Hindi naman talaga huli ang lahat. Hindi naman katapusan ng mundo o ng buhay mo pag nalaman mong PLHIV ka. Dahil sa bawat pagbabago o balitang nakukuha natin ay isang panibagong kabanata ng buhay natin na dapat ay ipagpatuloy at wag na wag tutuldukan. Marami dyan na hindi mo alam na mas matindi pa ang pinagdadaanan sa iyo pero nakukuha paring ngumiti dahil sa positibong pananaw sa buhay. Early detection and early diagnosis we can eliminate HIV. 

Hwag kang magpadala sa takot na malaman ang katotohanan dahil iyang takot mo baka iyan ang ikamatay mo. Hindi naman masamang makipagtalik kahit positibo ka, kaligayahan mo yan na hindi naman kayang ibigay ng iba. Dapat lang alam mo kung paano mo maiiwasan pang maipasa ito sa iba. Dapat laging may proteksyon at kaakibat na pagiingat para saiyo at sa iyong kapareha. Hindi naman natatapos ang kaligayahan ng isang tao sa isang masakit na kasagutan. Natatapos lang ang kaligayahan mo kung ikaw mismo ang tatapos nito. 

xoxo

Takot ako……


Love 

Love Love Love, takot ako na mahalin kita ng hindi ko minamahal ang sarili ko dahil takot akong magmahal nang nasasaktan. Alam ko na kasama sa bagay na ito ang masaktan dahil nagmamahal tayo, pero ang takot ako ay ang mahalin ka ng hindi mo ako minamahal. Ibibigay ko ang oras at panahon ko sa oras na mag mamahal ako pero sa huli masasaktan ako dahil umasa ako na sapat na ang lahat ng iyon para sabihin na mahal mo rin ako. Love, takot akong maramdaman siya dahil takot ako sa anino ng nakaraan ko. Pandirihan mo na ako dahil sa aking nakaraan pero lahat ng iyan ay mahuhugasan ng aking kasalukuyan.

Discrimination
Takot ako na husgahan, takot ako na pagtawanan, takot ako na pandirihan at isumpa na para bang may sakit na nakakahawa. Takot akong tignan mula ulo hanggang paa na para bang sinisino ako sa aking pagkakatindig. Takot ako na harapin ang mga taong mapanghusga dahil takot akong masaktan na wala namang ginagawa. Ayokong humarap na mahina dahil takot akong husgahan. Ayokong sa tuwing hawak ko ang kanyang kamay lahat ng mata ay nakatingin sa amin at huhusgahan kami ng hindi inaalam ang aming pinagdaanan. Takot ako sa hindi pantay na pag tingin ng lipunan. Sa lipunang nababalot ng panghuhusga at sa lipunang hindi nagagamot ang sakit ng pagiging inutil sa nararamdaman ng iba.

Acceptance

Takot ako na tangapin mo ako ng ganoon na lang, takot ako na akapin mo ako ng walang tanong tanong kung bakit at para saan. Takot ako na gawin mo yan dahil alam ko hindi mo ako lubos na nauunawaan. Inakap mo ako para ipadama na ako ay mahalaga pero hindi mo naman pinapakita ang aking importansya ng ako ay umiyak ng hindi ko sinasadya. Tangap mo ako dahil iyon ang gusto mong ipakita sa mata ng mga nanghuhusga pero ang totoo lahat ng ito ay pansamantala. Tanggapin mo ako ng buong buo na kahit may tanong na bakit at paano, alam ko at ramdam ko ang pagiging totoo mo. Baguhin mo man ang boses mo upang iparamdam sa akin ang simpatya mo alam ko ang totoo lahat ng iyan ay sadyang panandalian lamang.

Awa

Hwag mo akong kaawaan dahil hindi yan ang aking kailangan. Kailangan ko ng unawa at hindi awa. Malakas ako na haharapin ang bukas dahil sa pag asang ibinigay sa akin ng ganito kaaga. Ayaw ko na kaawaan ako dahil hindi ko inililimos ang damdamin ko at ang kalagayan ko. Hindi ako kayang buhayin ng iyong awa kung sa dulo ng iyong salita ay hindi ko makita ang pang unawa. Uhaw ako ngayon sa kaalaman ng mga bagay bagay na dapat ay hindi ko na lang ginawa. Pero hindi ako nagsisi sa kong anong meron ako dahil alam ko na sa huli may mga tao sa akin ay uunawa. Mahalin ko man ang sarili ko, yakapin ko man at pagsisihan ang nakaraan ko, alam ko na iyon ang tama para ipaintindi sa sarili ko na sa pag gising ko sa umaga may bukas at pag asa na nag aantay. Dala dala ko ang bigat ng nararamdaman ko. Pero hindi ko talaga kailngan ang awa mo para gumaan kung ano man itong nararamdaman ko. Malakas ako at hindi mahina, Makasalanan ako pero hindi masama, Madumi man ako sa tingin mo mas busilak naman ang puso ko.
Death

Tahimik, mawawala, madilim…. lahat tayo ay hahantong dito.
liliwanag, iingay, makikita… Hindi ako takot mamatay dahil sa lahat ng kanatatakutan ng lahat ang kamatayan ang aking tanging panibagong buhay. Hindi ngayon, hindi bukas. Mamatay ako ng lumalaban at mamatay ako nang may dignidad. Mamatay ako na hinarap ko ang problema na hindi kaya ng iilan. Malakas ako at kaya ko ito.

LoveYourSelf: Mr. and Ms. Fratpad 2015


  

First Ever Beauty pageant of Love yourself. This Coming November 28, 2015 (saturday) at Kaban ng Hiyas Mandaluyong City hall,  Exactly 8:00pm. 

December is the World AIDS day. Bilang paghahanda ang TLY ay magbibigay ng natatanging karangalan sa kaunaunahang Mr. and Ms. Fratpad Ambassador of Self-worth. Kung saan merong 21 “candidates” na nag mula sa ibat ibang grupo ng MsM sa pilipinas. Ang mga kasali ay nagmula sa isang Clan or Texting group na kinabibilangan ng mga nag gwagwapuhan at naggagandahang kalahok. 

Hindi lang basta ganda at talino ang hinahanap. Ang kailangan ay ang isang indibidwal na makakatulong sa pagpapalaganap ng mensahe sa wasto at tamang pag iwas sa HIV. 

  
Hangarin ng TLY na bigyang pansin ang mga grupo na ito ang kahalagahan sa pag sugpo at pag iwas sa patuloy na pag taas ng insidente ng HIV sa ating bansa. (Human Immunodefficiency Virus)

November 29, 2015 ay gaganapin naman ang taunang Free HIV, Counseling and testing sa Victoria court Bagong Bario Caloocan City. Isa rin ito sa mga aktibidad upang makiisa sa WAD. 

Para sa karagdagang Inpormasyon bisitahin ang link na ito http://www.loveyourself.ph/2015/11/ticket-sales-mr-ms-fratpad-pageant-night.html

For Free HIV testing please visit Go.loveyourself.ph/Tamangpanahon

Para Bumoto sa Inyong paboritong kalahok mag tungo lamang sa FB.com/Loveyourself.ph
xoxo

HIV: POSITIVE life


Lagi na lang tayo nakakabasa o nakakarinig ng mga balita tungkol sa HIV. ilan na naman ba ang maapektuhan  ng sakit na ito araw araw. Ilan na naman ba sa mga Pilipino ang magiging positibo dahil sa Sakit na ito. 

Limang taon na ang nakalipas ng una akong sumubok na mag pa kuha ng dugo upang eksaminin ito sa isang sakit na tinatawag na HIV. Kaba, pawis at panginginig ng katawan ang naranasan ko bago sabihin sa akin ang resulta, marahil kaya ko naramdaman ang mga ito dahil na rin siguro na alam ko ang mga nakaraang ginawa ko na maaring maglagay sa akin sa alanganin sa pag kakaroon ng sakit na ito (HIV).  Ang tindi ng tibok ng puso ko na halos hindi ko na marinig ang sinasabi ng counselor ko. Tagaktak ang pawis at hanggang palad ay nararamdaman ko ang pagtulo nito. Gusto ko na ayaw na marinig ang mga susunod na sasabihin ng kaharap ko. Damang dama ko ang bawat minutong dumadaan na halos kay bagal ng oras sa mga sandali na iyon

Paano kung Reactive ang magiging resulta ng test mo” . Parang may kumalimbang na matining na kampana sa tenga ko at para akong binibusan ng napakalamig na tubig sa mga tanong na narinig ko. Hindi ako nakasagot agad dahil sa kaba na baka Positive  ako kaya niya ako tinatanong ng ganoon. Walang narinig sa akin na sagot ang kausap ko, hanggang sa ipakita na lang nya ang nakalagay sa papel na NON REACTIVE or NEGATIVE. Gusto kong umiyak ng mga panahon na yon at parang gusto kung sumigaw ng napakalakas at gusto kong akapin ang taong kaharap ko dahil sa magandang resulta na nakuha ko. Mula noon ipinangako ko sa sarili ko na hindi ko na gagawin ang mga bagay bagay na mag lalagay sa akin sa alanganin. 

Akala ko mapapanindigan ko ang pangako ko. Patuloy parin ako sa mga makamundong ginagawa at hindi ko na naman iniisip ang magiging resulta nito sa akin. Patuloy kung ginagawa ang mga kilos na itinatawag ng aking laman. Patuloy kong inilalapit ang sarili ko sa mga bagay bagay na maaring maglagay sa akin sa alanganin. Hanggang isang araw dumating ulit ako sa punto na mag papatest  ulit ako ng dugo para sa HIV. kung ano ang naramdaman ko noong una ay mas dinoble pa nito ang pinaramdam sa akin sa pangalawang pagkakataong mag papa test ako para sa HIV.  Sa hindi ko inaasahang resulta dahil alam ko na sa sarili ko ang pwedeng mangyari nakuha ko ang pangalawang resulta ko at NONREACTIVE  ang nakasulat. Dito na ako nakinig sa pangalawa o pangatlong pagkakataon na ibinigay sa akin. Nakinig na ako sa pagbatok sa akin at di ko na hinayaang itulak ako upang mas maunawaan ko ang mga pinag gagawa ko. 

Nagsimula na akong makakilala ng mga taong Positibo sa sakit na ito. Inumpisahan ko ang pagtulong sa maliit na paraan na magagawa ko hanggang sa unti unting di ko namamalayan na mismong mga kaibigan ko ang naging biktima ng sakit na to. Isang taon na halos ang nakakaraan ng may bumukas na pintuan sa akin. Pintuan upang mas palawakin ko pa ang kaalaman ko at mas mapamahagi ko pa ang karanasan ko. The Love Yourself inc.  Ang nagbigay ng pagkakataon sa akin upang mas makatulong pa ako sa komunidad na ginagalawan ko. Dito na ako nakatagpo ng mga tao na tinatawag natin ngayon na PLHIV o People living with HIV.  Unti unti kong narinig ang mga kwento nila na halos walang pagkakaiba sa kwento na naranasan ko. Nararamdamn ko ang bawat kaba nila sa tuwing sasabihin ko ang resulta nila. Nararamdaman ko ang bawat mahigpit na akap nila mg pasasalamat sa bawat tinik na nabunot sa kanila. Naging daan man ako sa iba na malaman ang kalagayan nila pero mas naging bukas palad naman ako na akapin ang pagkatao nila kahit ano pa ang resulta ng kanilang HIV test. Mas higit kung nauunawaan ang tapang ng mga PLHIV na harapin ang bagong hamon na ibinigay sa kanila. Mga PLHIV na matapang hinaharap ang bawat araw na kakaharapin nila. Mas naging malawak ang kaalaman ko sa mga bagay bagay na meron sila na hindi sa una o pangalawa mo sya makukuha o hindi dahil hindi ka naging tapat sa iyong kaparehas o hindi dahil sa kung ano ka kundi makukuha mo ito kung hindi mo iingatan at mamahalin ang sarili mo. Sabi ng mga kaibigan kong PLHIV “immunity lang ang  nawala sa amin hindi ang aming humanity”.  

hwag dapat tayong matakot na mag patingin o mag patest ng ating HIV status. Dahil sa bawat resulta na makukuha natin ay laging may pangalawang pagkakataon na ibinibigay sa atin. Pag  non reactive ang resulta, second chance para baguhin mo ang mga pagkakamali mo o pangalawang pagkakataon na baguhin mo ang mga bagay bagay na maglalagay sa iyo sa alanganin ( corect and consistent condom use) pangalawang pag kakataon na mas mahalin mo ang sarili mo.  Pag Reactive naman second chance para mabuhay ng maayos at masigla, second chance upang magpagamot at uminom ng gamot, second chance para mas alagaan ang sarili at mas mahalin pa. Hindi pa huli ang lahat.

Simple way to prevent HIV: Triangle of Self Care

Timely testing and treatment. Safe and satisfying Sex. Corect and Consistent Condom Use.