Category Archives: Hugot lines

Ang tuldok. kuwit, tandang pananong? At tandang padamdam!


Nagsisimula na naman mag rambolan ang mga neurons ko. Yung buhol buhol na utak ko ay nasisimula na namang lumikot. Hindi na naman ako makatulog at mukhang matatapos ko ang isang epesode nang aking paboritong palabas sa Netflix. 

Hinihila na ako ng higaan pero ang utak ko ang likot parin at ayaw akong patahimikin. Madami na namang mga karakter na tumatakbo at naglalaro sa ulo ko. Iniisip ko kung bakit nga ba walang tuldok ang bawat kwento sa isip ko, walang tuldok na magtatapos sa kong ano ang nasimulan ko, dahil siguro nga ay may mga bagay na mahirap tuldokan, mahirap tapusin dahil sa simula palang walang kuwit na maghihiwalay sa bawat sakit. May mga pangngusap na nangangailangan ng tandang padamdam!para kahit hindi nya ramdam nasusulat mo naman. May mga pangungusap na may tandang pananong? na kahit alam naman natin na ang pinakamasakit minsan ay marinig ang isang tanong na walang sagot; kadalasan mas masakit marinig ang tanong kaysa sa sagot. Bakit mahirap gamitan ng tuldok ang isang kwento na gusto mo ng wakasan. May mga salita na kahit hindi patanong ay nangangailangan ng tandang pananong, dahil may mga tanong tayo na kahit hindi tayo sigurado ay nangangailangan parin nang isang sagot.

Ang dami ko ng nilagay na tuldok sa aking kwento……… mga sampung tuldok na nagpapahiwatig na gusto ko ng tapusin pero parang nagpapakita na may kasunod pa, parang kwento na lagi kung tinatanong kung para saan ba at para kanino ba? Babasahin mo ang sinulat ko nang walang boses na maririnig. Babasahin mo ang kwento ko nang hindi ka sigurado sa kung anong emosyon ang meron dito. Galit ako!!!!!! Yan ang pinapakita nang bawat tandang padamdam na nailagay ko. Pinipilit kong lagyan ng emosyon ang isang kwentong pa ukol sa ‘yo para ang sagot na makuha ko ay isang sagot na patanong na baka sakali ay magbago at hwag ko na lagyan ng tuldok ang isang storyang may simula pero walang pagtatapos.

Ang hirap tuldokan ang isang kwentong maganda dahil ang bawat kwento na sinusulat ko na para sa kanya, ay ayaw ko ng tapusin pa. Mahaba haba na ang nilalakbay ng bawat letra na aking tinitipa. Mga letrang pinipilit kong ilapat sa isang magandang kwento na tanging ako lang naman ang may akda. Isusulat ko at ilalathala ang bawat patanong na kwento at pilit kong lalapatan ng emosyon sa pag gamit ko ng tandang padamdam. Dahan dahan kang hihinga at pilit uunawain ang aking kwento gamit ang isang kuwit na nagbibigay hangin sa tuloy tuloy mong pagbabasa. 

Siguro nga, ayokong lagyan nang tuldok ang mga kwento ko dahil gusto kitang dalhin sa isang masaya at walang katapusang paglalakbay. Subalit ang bawat kwento na nakasulat sa pahina ay unti unti nang nabubura dahil sa aking pagluha. Hindi ko parin alam kung para saan ang gamit ng mga tuldok, kuwit, Tandang pananong at padamdam. Pwede ko bang gamitin ang tandang padamdam sa isang tanong ko kung BAKIT! Pwede ko bang gamitin ang tanda g pananong sa paglabas ko nang emosyon na MAHAL KITA? Pwede ko bang lagyan ng kuwit ang isang relasyon, para naman nakakapagpahinga ako sa bawat sakit na nakikita ko. Pwede ko na bang tapusin at lagyan ng tuldok ang isang pangarap na alam ko naman na dapat na talagang tuldokan. 

Siguro ang bawat tuldok, kuwit, tandang pananong at padamdam ay ginagamit upang ipahayag ng mas maayos ang bawat salita na gusto mong bigkasin. Simbolo sa pangungusap na nagpapaalala nang bawat emosyon na pwede nating ipakita, mga simbolo na ang tamang gamit ay depende kong paano natin dadalhin ang ating kwento.

Hala hindi ko na namalayan umaga na pala. Ang bilis ng pagikot ng orasan parang ikaw at ako na mabilis na umikot sa isang kwentong magtatapos dito. 

Fin

Advertisements

Pwede pa ba?


Sa tuwing hihigop ako nang mainit na kape ay palaging napapaso ang dila ko, nawawalan ng panlasa at nakakalimutan ko ang tamis at pait ng paborito kong kape. Tatayo ako sa paborito kong upuan at pupunta sa unahan ng coffe shop para humingi ng tubig upang mapawi ang pagkakapaso sa dila ko.
Minsan naman ay nakakagat ko ang aking dila at aasa ako na baka ako ay iyong naalala, ngunit sa tuwing hihingi ako ng numero sa pagbabakasakaling letra ng una mong pangalan ang lalabas, pipikit ako at hihiling na sana letra ng pangalan mo ang maging sagot sa pagbibilang ko. Magbibilang ako sa alpabetong nakasanayan ko at matatapos sa ibang letra na di ko naman ginusto, hahanapan ko ng paraan upang maidikit sa pangalan mo, pero wala, walang maidikit kahit baliktarin ko pa ang bawat letra nito.
Hihigop ako ng kape kasabay sa paglimot nang pagkapaso ng dila ko. Hihigupin ko ang paborito kong kape habang nakaupo sa pwesto na kung saan madalas tayo nakaupo. Tatanghod sa malayo at iisipin na baka pwede ba at baka meron pa. Pero wala, wala nang pag asa ang nanlamig mong panlasa na parang kape ko na unti unting lumalamig sabay sa pag manhid nang dila ko.
Uuwi ako at magbabaksakali na sa aking pag gising isang tasang kape ang ihahain mo. Ngunit wala na talaga. Wala na ang unang tamis na nalasahan ko, wala na ang pait na pilit kong pinapalitan ng tamis. Wala na ang pampagising ko sa inaantok kong sandali. Ayoko ng kumapit sa natitirang sana dahil baka sa huli na kong sakaling mabuo pa at magbalik ang lahat ay maging iba na at hindi na maging sakto ang timpla.
Hanggang dito na lang sa pagbabakasakaling makakalimutan kita at makakasanayan ko na ang uminom ng kape ng wala ka.

Bakit saging lang ang may Puso?


Ikaw at ako halos pareho tayo ng tanong, bakit nga ba may puso ang saging? Napapaisip pa nga tayo minsan na kong bakit saging lang ang may puso? ilan ba talaga ang puso nang saging. Marunong bang magmahal ang saging? 

Napapaisip tuloy ako at napapasulat ng kong ano-ano. Iniisip ko mataas na kaya ang presyo ng bigas? May pag asa pa bang magbago ang pagtingin ni crush? O kong bakit dilat ang mata ng isda pag namamatay? Madaming tanong na tumatakbo sa isip ko na wala namang kinalaman sa kong ano ang tinatakbo ng ekonomiya natin. May kinalaman kaya ang HEKASI sa mga nangyayari sa atin. Natanggap mo na ba ang teyorya ni Charles Darwin na nagmula ka daw sa unggoy? Oo bes Ikaw lang hwag mo kaming isama. Basta maraming tanong na siguro hanggang ngayon ay walang sagot. Bakit hindi ka crush ng crush mo? Bakit May gusto kang tao pero kaibigan lang ang tingin sayo? Bilog ba talaga ang mundo? Ilang taon ba si lapu-lapu ng lumaban sya sa Mactan. Bakit may mga kandado ang mga convenience store kong 24/7 naman silang bukas? Ilan ba talaga ang butas ng Sky Flakes kasi last time ng binilang ko hindi pare preho *Binilang ko talaga. Sa 3n1 instant coffee pantay ba ang sangkap nila? *Well hindi ko na sinubukan pang bilangin at paghiwalayin ang kape, asukal at creamer sayang ang time baka mapaghalo ko pa.

 Ang daming tanong diba? Pero may mga naisagot ba tayo sa tanong natin? Bakit may mga nagugustuhan tayo na hindi tayo gusto? Sabi nga sa nabasa ko pwede daw tayong magselos sa taong gusto natin dahil may nararamdaman tayo pero wala tayong karapatan na makiaalam sa kong sino ang kausap nila. Itatanong ko pa ba kong bakit Single ka parin hanggang ngayon? Kahit ilang 11:11 na ang nakita mo sa orasan *Pero ang totoo inaabangan mo talaga. Pag nakita mo na ang oras na yan magbubugtong hininga ka at hihiling sa mga tala, sa buwan, sa mga fairy dust bug mites na sana ay magustuhan ka din nya. Kikiligin ka pa kasi hindi ka makatulog sa gabi at iniisip mo na baka kaya naman di ka makatulog dahil iniisip ka nya. Ayan naniwala ka na naman sa nabasa mo sa internet na kong hindi ka makatulog sa gabi ay may nagiisip sayo *Hwag patola bes.

Pinaniwalaan mo din nag matandang kasabihan na kapag makati ang ilong mo may humahalik sa picture mo. *Bes derma lang katapat nyan. Naniwala ka din sa sinabi nya na aantayin mo sya pero bes ang kati, nauna pa ang higad na magka “Jowa” sa iyo at ikaw nag antay ka hanggang sa tubuan ka na ng ugat at baka naman pwede ka ng gawing rebulto sa monumento sa tigas ng katawan mo dahil sa paniniwalang MAAANTAY ka nya. Hirap bes nuh? Kaya pa? 

May time na kinikilig ka kapag kausap mo sya iyon bang kahit “seen” na nya message mo deadma ka lang kasi iniisip mo na baka Busy sya? *Bes Tang ang inumin mo H’wag MILO, Anong busy? isa lang ibig sabihin nyan hindi ka priority at kapag naubusan na sya ng kausap saka sya magrereply sayo. Ikaw naman na kamag anak ng GOMBURZA todo kilig ka naman. Akala mo talaga gusto ka nya. Bes gumising tayo sa katotohanan na sa mundong ito na ginagalawan natin laging may 2nd option, laging may plan B at laging may pangalawa. Isa pa dahan dahan lang sa kilig, sabi nga nang isa kong kaibigan tipirin lang ang landi. Pag nag message sya sayo ng “Okay lang naman” Aba bes hwag naman essay ang i reply mo! nakakatamad kayang magbasa ng nobela na hindi ka interisado. Kaya pa bes?

Sa kagustuhan mo na mapansin ka nya, Aba! bes lahat ng qoutes sa Google inaraw araw mo na. Akala mo naman nababasa nya. Hinay hinay lang. Diba? ang dami nating tanong pero bakit nga ba saging lang ang may puso? Nakailang bulalakaw na ba ang dumaan at nakailang hiling ka na ba? Hiniling mo na sana ay mapansin ka nya pero sa kabilang dako hinihiling naman nya na sana ay mapansin naman sya ng crush nya. Saklap bes nalilito ang bulalakaw kong sino sa inyo ang pagbibigyan. Pati yata buto ng manok pinag intiresan nyo, Iyon bang joy bone ba yun? na kapag pinutol mo at sayo napunta yung isang malaking part eh matutupad ang wish mo? Hindi ko sya nasubukan kasi pati yata buto ng manok nauubos ko.  

Bakit ba binabasa natin ang horoscope nya at pinipilit natin ikonekta sa horoscope natin. Bakit kahit alam natin ang sagot Pinipilit parin nating paniwalain ang sarili natin na “baka hindi naman” at “Baka naman pwede pa. Nakakalito at nakakahilo ang napaka daming tanong, nakakahilo at nakaka baliw na ang mga sagot na ayaw mo namang tanggapin. Nag aantay tayo at umaasa sa mga natitirang “sana” *Hugot yan ng kaibigan ko. Minsan naiisip mo at haharap ka sa salamin at sasabihin ang mga linyang “Panget ba ako? kapalitpalit ba ako?” Bes di ka si liza tangapin mo na lang ang tanong na “Why?” para may explanation at kapg nakuha mo ang sagot balik ka ulit sa una mong tanong.

Ilang kilong luha pa ba ang maluluha mo? *OA lang ako bes sa kilo. Baka naman patak. Aasa ka pa ba sa post nya na akala mo pinaparingan ka nya. May pa heart heart ka pa na akala mo ikaw ang pinaparingan nya, pero ang katotohanan ang syang magpapalaya sayo. Hindi ikaw yun bes wag mag assume. Bakit nga ba may Puso ang saging. Mahal na mahal nya ba ang mga taong pumipitas sa bunga nya? ginawa ba talaga sya para kahit na akapin mo sya hindi ka masasaktan. Ang puno ba ng saging ang syang nagsasabi na kahit isa lang ang puso mo isang laksa namang bunga ang ibibigay nito. Bakit saging lang ang may puso. Bakit pula ang puso nito? Naranasan na ba ng saging ang magmahal at masaktan? Datinkaya syang tao na pinarusahan dahilnmeron syang matigas na puso? Ano ba ang alamat nya at bakit sukat na sikat sya. Minsan natanong ko na rin, sa kantang leron leron sinta bakit naging buko ang papaya? Minsan kahit masaya ang kanta malukungkot ka na lang dahil nararamdamn mo parin ang lyrics nito. Kahit nga sa huling kanya ng Leron leron sinta iniyakan mo na. “Kapos kapalaran humanap ng iba”. Diba ang bastos lang ng kanta at tinuturaan ka pang mangaliwa sa konting mali na nagawa mo. 

Sa kantang bahay kubo bakit parang ang sarap sarap ng mga gulay? pero pag pinagsama sama mo lahat ng nabangit sa kanta wala namang lasa? Pero naisip mo na ba ang sagot sa tanong kong bakit saging lang ang may puso? Sya iiwan ko na kayo dyan, nasayang ko oras nyo sa walang kwentang phuhugot ko.

Bakit saging lang ang may puso? Pero ang puno ng mangga sa amin inukitan ko ng puso at ang naka paloob dito ay ang pangalan ko at pangalan mo. Kaya hindi lang talaga ang saging ang may puso.

FIN

(Picture credit to Theanabanana.com

Almost Falling Into Pieces


Now you almost made me fall for you or should I say I think I’m Falling for you. Bakit kaya mapaglaro si kupido? Kong saan ka masasaktan doon ka nya talaga pinipilit at doon nya papanain ang puso mo. Bakit hindi ka panain sa taong hindi ka masasaktan, sa taong alam mong masaya rin para sa’yo
Every night I go to sleep, I always wish that I will wake up beside you. Every morning I ask the heavens and wish if I can give you morning kisses and hug you while you are sleeping. Oh! Dear cupid this rainy night makes me feel like I’m almost losing hope. I just can’t imagine the pain of telling you how much I Like/Love you. Thinking about the words of rejection coming from your lips is like a lock without a key, I don’t know how to free myself from the pain of your words. Hindi ko talaga gusto ang pag ulan habang nag iisa. Ulan sa gabi na nagdadala sa akin nang kalungkutan at takot.

I’ve been in love a lot of times, I’ve been waiting this day to tell you that you are the reason why I’m inspired to wake up every day uhhmm.. Okay maybe you are the only reason why I love to sleep and maybe you are the reason of my beautiful dreams but I’m really sorry if I fell in love to you. Sorry if this is my way of expressing my admiration for you. No words can express how much I like having long conversation with you, sipping my favorite coffee while staring in your eyes and hoping that someday, just someday those little beautiful eyes will fall for me too. 

The heat of the summer sun is solvable like your smile, smiles that I wish for me. There on the beach watching the glittering water and the questionable waves tossed the delicate fine sand. I wish I saw your shadow under the bright moon, your shadows dancing in every rushing cold air. I wish that I could see a future with you; my dream is to see you every night before going to sleep, next to the memorable cold night.

Why love is so sweet, why love is painful and why I still love you even knowing that I’m completely vulnerable. I’m always asking Why? why I always pretend that it’s okay if you’re not going to return the love that I have for you. Why am I sad even I can easily reach you? Why can’t it be? Why can’t I call you mine? Why the word “IF” is always there in the middle of my lovely questions? It’s okay for me to love you from a far? To kiss you in my vivid dreams? Why your loving heart is too elusive for me?

I want to offer my soul and my heart to mend your broken heart. Let me love you to ease your pain and let me kiss you to the night of summer, kissing your lips with the wind of chances. I want you to feel my sincere love.

Oh Mister Cupid thank you for not allowing myself to be broke again, I thought I almost fall in to pieces. You and your flowering words help me to accept the fact that there’s no chance at all. That there’s no You and Me in this beautiful world of called love, but there’s YOU and ME in the new bridge of friendship. Letting you out in my dreams are not an easy task to do but letting you out in my heart uhmmm let me think about that.
Lastly please stop making my heart skip a bit every time I’m with you?
-Fin

Forgiveness- The past does not dictate the future unless you let it.


Entering a year full of blessings is a sign that I know, I totally forgive the past. It’s been 2 years and a month when we both decided to become strangers. As years gone by, I heard a lot of stories about you. To be honest, every-time that I had a chance to hear stories about you, the memories from the past repeatedly runs in my mind. The pain, the tears that I’ve shed, and the day that you left. 

Today, we are in a different time. All wounds were Healed already. We learned how to forgive, we learn to embrace each other and we accept the challenge to smile together. The true happiness will come when you let go of the hurt that’s holding you back. We both matured now….I guess? 

I am thankful now that I know we all move on from the past. Masaya pala iyong nakikita mo ang mga mali mo at pagkakamali nila na tinatawanan nyo na lang. Wala  mangyayari kong panghahawakan parin natin hanggang ngayon ang galit ng nakaraan. 

To be honest even though I’m the one who initiated this moment, I’ve got butterflies in my stomach. I have a cold sweat running on my head down to my neck. My heart beats fast because I don’t know what’s happening at this moment. Iyong kaba na hindi mo pwedeng ipahalata sa kanila. Na akala mo ngayon lang ‘yong kahapon. 

Masaya ang pagkikita puno nang kwentuhan ng kahapon at mga nakalipas na nagbigay sa amin ng leksyon. Masarap magpatawad lalo na kong ang pagpapatawad ay bukal sa loob mo at bukal mong tinanggap na walang halong panghihinayang. Ngayon haharapin natin ang bagong kabanata nang ating buhay. Siguro hindi natin alam kong maibabalik pa natin ang dati, Iyong dati na tayo, kayo na sabay na nangangarap sa bawat bukas na darating. Bahala na ang tadhana ang magtakda kong sa huli ay maari pang mangyari ang mga bagay na naudlot ng panahon. Hindi man Fairy tale ang kwento natin pero pra syang kwento na pwede nating ihalintulad dito, Happily ever after.

Anger makes you smaller, while forgiveness forces you to grow beyond what you were.”

Don’t stress yourself with things you can’t control


In our everyday life we encounter a lot of stress. We face a lot of emotions that sometimes we can’t actually control. We hear and read a lot of negativity in our social media accounts, negativity that in a certain point we are affected by it. In our daily routine we encounter different people that we don’t know why we need to entertain them. Everyday, reading on my Facebook account I can’t really imagine why this world is full of hatred and anger. Politics and even on their personal statuses. 
Minsan talaga kahit anong gawin natin na iwasan ay hindi natin magawa. Dealing in different stress everyday ay parang nakikipag buno tayo sa isang kaaway na alam natin na wala tayong laban. Stress dyan lang yan sa araw araw at hindi natin maiiwasan o malalabanan pero kaya naman nating i-manage diba? 
 
Once in a while try to sip a cup of coffee to release your unwanted emotions. To distress yourself from the toxicity of work and everyday detractors. Coffee helps to stimulate your mind and helps you relax for a while. It has a capacity to lessen your depression and anxiety and also it helps to reduce your suicidal tendency. Iyong bang uupo ka sa isang tabi tapos hihigop ng paborito mong kape, Habang nakatingin sa paligid mo at parang nakikipagugnayan ka sa bawat emosyon ng mga taong dumadaan.

Learn to relax even in a minute of your life. Proper breathing is one of the best and most common practices in different field of works. Inhale and exhale to relax and to calm down your emotions. Do it everyday or at least when you feel that you need it. Ihihinga na lang natin ang mga masasamang enerhiya na nagbibigay sa atin ng emosyon o stress na hindi natin maiwasan. Nandiyan na yan ang gawin natin ay kontrolin natin ang emosyon na maaring magpalala sa ating nararamdaman. Ngiti lang diba at lakihan mo.
We can’t really keep the stress for the rest of our day. We can’t hold it for a longer time. We can’t avoid it but at least try to manage it. Sadyang hindi talaga natin maiiwasan ang mga bagay bagay na ayaw nating manyari. Kahit iwasan natin ang mga ito darating at darating talaga siya lalo na sa punto kong saan ay lunod na lunod kana sa enerhiya nang emosyon. 

May mga pangyayari na kahit ilang ulit na nating nakakalimutan ay paulit ulit paring bumabalik sa atin. Minsan naiisip ko na lang kong pwede ko bang panghawakan na lang ang emosyon ko at hwag na itong pakawalan? Minsan naiisip ko na Am I really worthy enough to let you back in my life or I’m just pretending na mahal ko pa rin ang bagay na iyan? Hindi ko makontrol pero kaya kong imanipula ang bawat araw na kakaisip sa kong ano ang pwedeng mangyari sa akin kong sakaling sagutin ko ang isa sa mga tanong na yan. Ayoko na munang isipin yan. Mag aantay na lang ako ng sagot kong kailan lilipas din ang oras na naging masaya ako sa bisig nang aking nakaraan. This is the only stress in my life right now that I can’t really control. I want to let my emotions go and let it to the way that I want. 

“Adopting the right attitude can convert a negative stress into a positive one.”

Hans Selye

May KOTA ba sa pag ibig?


Sa mahigit sa pitong bilyong tao sa mundo tiyak daw na may para sa iyo, kahit pa nasa magkabilang dulo kayo ng daigdig kong para kayo sa isa’t isa eh di kayo talaga. Sa bawat taong nagmamahal may tao ding nasasaktan. Na sa bawat minamahal mo ay may nagmamahal din naman sa iyo. Na kahit sa magkabilang dulo nang mundo ay magkatalikod kayo, panigurado magtatagpo din ang landas nyo. 

Sa bawat taong nagiging masaya ay may isang tao naman na tuloy parin sa pagasa. May Kota ba talaga ang taong umiibig? Iyong naging masaya ka ngayon dahil sa ilang bilyong tao ay may nakilala ka at may nagpatibok ng puso mo. Pero hindi parin pala sya ang taong makakatuluyan mo. 

Mabuti pa ang tambay sa kanto hindi iniisip kong sino ang makakapareha nya. Nakita mo ba iyong taong grasa na namamalimos? iniisip din kaya nya kong sino ang para sa kanya. Iyong nanay at tatay mo naisip mo ba o natanong mo ba sa kanila kung ilang beses silang sumubok bago nila nakilala ang isa’t isa. Nakaabot kaya sila sa kota? o sadyang nakuntento na lang sila sa bawat isa. 

Naisip ko lang habang nakahalukipkip ang aking mga kamay, naabot ko na ba ang kota sa pag ibig? Kong OO ang sagot maari ay dumating na sya pero napakawalan ko pa o maari na wala talagang nakatakda para sa akin. Kung HINDI naman ang sagot, ilang beses pa akong susubok para malaman kong tama na at naka kota na ako.
 Sinubukan ko na nga yata ang red string na sinasabi nila. Pati ang pulang sinulid nang lola ko na nakatabi sa lata ng biskwit ay nasubukan ko na ring abutin ang dulo pero ayon nagkabuhol buhol lang at napingot pa ako sa tenga ni felomina. 

Kong talagang may kota ang pag ibig eh di para kang isang ahente na naghahabol nang benta? na kong hindi mo maabot ang kita ay malamang matanggal ka. Saklap naman na walang nakakaalam sa atin kong naabot na ba natin ang kota ng pag ibig. 
Sa ilang bilyong tao sa mundo sadya ba talagang may kapareha tayo? ano kaya ang kasarian nya? makakapili ka ba para lang maabot mo ang tinatawag nilang kota o sadyang darating sya sayo. 
Minsan habang pinagmamasdan ko ang bawat pasahero sa MRT naiisip ko isa ba sa kanila ang magsasabi sa akin na “Its over” o magsasabi sa akin na “tama na ako na ang kota mo”. Si kuya ba na nakasandal sa pintuan ng tren, pero hindi sya ang tipo ko! Si ate ba na ang pustura ay parang payaso sa isang kilalang kainan, pero ayoko sa kanya. Si manong ba? Na sumisingaw ang amoy nang maghapong pagtatrabaho sa tirik na araw, pero teka matanda sya sa akin na halos doble ng edad ko. Pero teka! may pinipili bang edad ang pag ibig.
 
Sa dinami dami ng dumaan sa iyo malamang naabot mo na ang kota. Paano pa kaya ang mga tao na magpa hanggang ngayon ay hindi pa nagsisimulang magbilang para sa kanilang hahabulin na kota. Tatanda na lang ba silang mag isa o napagod na sila sa paghahabol dahil kahit isa ay hindi nila naabot ang umpisa nang tinatawag nilang kota.

Sige na nga bahala na kong makailan tayo ang mahalaga ay wala namang nagbabawal kong sino at kong para kanino tayo. Wala namang kota ang taong umiibig diba? Hindi mo kailangan lagyan ng limitasyon ang puso mo. Hindi mo pwedeng sabihin na tama na at ayaw mo na. Walang kota sa taong hindi takot sumubok magmahal. Iyong tao na kahit ilang beses ng nasaktan sige parin. Iyong tao na “Nagmahal, Nasaktan, Naka jackpot”. Hanggang dito na lang baka sakaling maka kota na ako.

fin

What if?


Ang daming tanong kong bakit? para saan? at bakit hindi? What if nga? What if maging tayo? Bakit may what if sa bawat tanong kong pwede namang sabihin na Tayo na? o pwede namang sabihing mahal kita, pero ang tanong paano tayo magsisimula. 

Magulo diba? What if maging tayo at magtapos sa salitang hindi pala kita gusto. What if kong hindi ikaw ang nagustohan ko? Magsisimula tayo sa unang tingin at sa unang sulyap nang ating mga mata ay may mararamdamang kakaiba ngunit subalit ay magtatapos tayo sa sulyap na para bang hindi tayo nagkakilala. What if hindi ikaw ang nagustohan ko, aasa kaya ako nang ganito. Aasa ba ako na maging tayo at aasa ba ako na what if gusto mo din pala ako. Hanggang What if na lang ba ang nararamdaman ko? O susuyoin kita na para bang walang magbabago.
Bakit ba mahirap magmahal ang taong labis na nasaktan? What if hindi ka nasaktan, mamahalin mo ba ako kagaya ng pagmamahal mo sa kanya? Mahirap umasa sa taong maraming What if sa buhay. What if masaktan ako? What if hindi mag work, What if hindi pala kita gusto at what if hindi naman pala ito totoo. Alinlangan nang isang tao na takot sumubok sa tinitibok ng kanyang kapalaran. 
Mag uumpisa tayo sa simula at magtatapos tayo sa hangganan, kung saan ang mga tanong at alinlangan mo ay aking papawiin. What if ako pala ang hinihintay mo nang kay tagal pero what if umaasa lang ako sa wala, sa walang makakapagsabi kong bakit What if nga?

fin

Doon sa lugar na may Tayo -“Tadhana”


Mayroon akong kwento. Kwento ng bawat lumang larawan na iginuguhit ng aking gunita. Sa bawat ala-ala ng nakalipas na kahapon at ang bawat letrang ibinigkas ng panahon. Isang mahabang byahe sa paghahanap ng sakit nakailanman ay babaon sa ilalim ng aking ala-ala.

 

Ang byahe sa pag hahanap sa tadhana ay parang byahe sa paghahanap sa nawawalang pag asa. Inuukit sa bawat kalsadang dinaraanan at iginuguhit nang bawat tanawing nagmimistulang ipininta sa aking panaginip. Sa paglalakbay ng hindi ko alam kong paano at saan patungo.

 

Sa sinasakyan ko na tumitigil ay may nagbabagong damdamin. Damdamin na isinulat sa papel na ang tanging tinta ay dugo na pumapatak sa aking kaisipan. Sa bawat ala- ala na bumabalik sa mga panahong kita ay kasama pa. Sa bawat masayang ala ala ng una kitang nakilala at sa huling ala ala ng ikaw ay mag paalam na.

 

Ang bawat tula na binibigkas ko ay pilit kong nilalapatan ng tono. Ang bawat tula na naiisip ko ay iba’t-ibang letra na naghahalo halo sa aking kamalayan na ang tanging destinasyon ko ay ang sakit ng iyong tuluyang paglayo. Dadayo ako sa isang sulok ng mundo na ang nakakaalam lang ay ang mga pusong bigo. Isang linya ng tula ang aking nabuo na kung sakaling masumpungan kita sa tadhana na ipinangako, ito lang ang kaya kong i-ako.

 

“Hindi ako na ngangako na kong magkakaroon ulit ng TAYO ay kaya kong ibigay ang bituin. Hindi ko mapapangako ang sukdulan ng kinang nito dahil isa ka sa mga bituin na gusto ko ulit abutin. Ayokong nang ipangako ang araw at gabi dahil ang makita ka sa umaga ay sapat na at ang mahagkan ka sa gabi ay kalabisan na. Ayokong ipangako na ikaw ay pakasalan sa lahat ng simbahan, dahil ang pagharap at pag sumpa sa kanya ay sapat na upang dalhin kita sa Dambana ng aking pagsinta.”

Sana sa tagpuan nang doon at dito ay Makita ko ang dating saya na iyong itinago. Sa paglalakbay ko sa pagitan ng bundok at sa pagitan ng mga luntiang puno, sana Makita ko kong ano ang iyong itinago. Hawak ko ang lumang larawan noong una kitang masumpungan. Sa burol na kung saan ay pwede mong isigaw ang sakit na iyong naranasan. Sa burol na kung saan ay pwede mong pakawalan ang bigat ng iyong nararamdaman, Kasabay ng bukang liwayway na sumisibol sa silangan.

 

Kahit ilang milya pa ang lakarin ko at kahit gaano man Katarik ang akyatin ko ay hindi iyan sasapat upang sukatin mo kong gaano kalabis ang pagkagusto ko. Kahit ilang awit pa ang aking awitin at ilang musika pa ang aking marinig; tanging liriko ng tayo ang nais kong makamit.  Doon sa musika ng tayo, doon tayo magpakatotoo. Nang sabihin mong ayaw mo, nakinig ako at tumalima sa kagustuhan mo; pero ng marinig ko na may kayo ay biglang nagbago ang tiklado ng piano. Nang malaman ko na kayo pala ay agad kong binago ang dating musika ng puso ko. Ang dating nasa tono ay dagliang naging sintunado dahil sa liriko na binigkas mo na hindi ko mailapat sa bawat salita mo.

 

Doon sa musika ng tayo ay unti unting naglamlam ang pagnanasa ko na kong pwede ba ay maging tayo. Sa tadhana na ngayon ay unti unti ng nagbago dahil sa taglay nitong pagbabago. Ihatid mo ako sa dati kong saan ang istasyon ng simula ay naroroon. Hayaan mo akong talikuran ka at kalimutan ang pangako mo na tayo sa paraiso ng tadhana.

Ang 5 kasalanan nang Paghanga


Hinahangad mo man ang kanyang puso, ngunit ito ay napapaloob pa sa kanyang nakaraan.

Ang limang kasalanan sa paghanga.

Unang kasalanan -Magnasa

Humanga ka ng walang halong pagnanasa. Paghanga na walang bahid kasamaan at kahit na ipikit mo ang iyong mata walang maduming imahinasyon ang magpapatupi sa iyong hangarin na kay ganda. Humanga ka ng naaayon sa tibok ng iyong puso, paghanga na sa mata mo nakikita ang pag asang makamtan sya sa panaginip ng iyong pagsinta. Hwag kang magnasa sa hindi mo pag aari isa sa sampung utos na kailanman ay hindi natin kayang masunod. Kasalanan na magpasa hanggang ngayon ay pilit mo paring nilalabanan.

Ikalawamg kasalanan- Umasa

Ilang beses mo na bang narinig na ang paghanga o pagkagusto sa isang bagay ay wag na wag mong hihingian ng kapalit. Hwag kang aasa sa iyong nararamdaman dahil minsan kahit ang sarili nating pakiramdam ang mas higit na nakakasakit sa ating sarili. Hwag kang umasa na gusto ka rin niya. Hwag kang papatay isa sa sampung utos. Hwag mong antayin na patayin mo ang sarili mo dahil sa pag asa at sa salitang “Malay mo”. Umasa ka sa nararamdaman mo na hindi ka talaga nya gusto at umasa ka na sa huli ay ikaw ay talo. Hwag kang aasa sa isang bagay na hindi talaga sayo; at kapag ikaw ay nasaktan na! Bumitaw ka na parang payasong hindi makita ang emosyon, bumitaw ka sa pag asang may tamang panahon ang lahat. Dahil ang tamang panahon na inaantay mo ay iyong ngayon na ang ibig sabihin ay bitaw na sa iyong patuloy na pag asa.

Ikatlong kasalanan- Maghintay

Hwag kang umasang darating ang araw na ikaw ay kanyang balikan. Hwag mong antayin ang oras na siya ay mahumaling at maibaling ang kanyang puso sa iyong nais. Hwag kang mag antay sa pagkakataon na magbago ang isip nya, dahil sa bawat pag aantay may nasasayang na oras. Panahon na dapat sa iba ikaw ay nakalaan. Hwag kang maghintay sa wala., Walang kayo! Walang tayo! Walang pagbabago na hanggang dito na lang ang sasabihin nya sa iyo. Ang maghintay sa taong hindi ka kayang puntahan ay sapat na upang bumitaw ka sa orasang nagpahinto sa pagikot ng mundo mo. Hwag kang mag hintay sa pag asa na siya ay magbabago pa. Hwag mong antayin na matapos ang huling pag bati nya na hindi sya handa sa bawat pagpilit mo sa damdamin nya.

Ika-apat na kasalanan – Magselos

Ang tanging karapatan mo lamang ay humanga at hindi ang pag selosan ang bawat nyang gawa. Wala kang laya na mag bigay nang tampo sa taong iyong minumutya. Wala kang karapatan sa sukdulan ng iyong hangaring sya ay mapaibig. Wala kang karapatang magselos sa isang bagay na kailanman ay hindi mo pa nagiging ari. Wala kang laya na magalit sa bawat titig nya sa kanyang sinisinta dahil ang tanging karapatan mo lamang ay ariin ang iyong nararamdaman at hindi ang akinin na siya ay iyo at ikaw ay para sa kanya. Wala kang batas na sya ay pagtampuhan, dahil sa bawat tampo na iyong binibitawan ay unti unti naman syang maglalamlam papalayo sa iyo. Magselos ka sa bagay na nasa iyo na, hindi sa bagay na kailanman ay papangarapin mong mapasa iyo pa.

Ang huli at ikalimang kasalanan- Mahalin siya

Hindi ka nya inutusan na siya ay mahalin mo. Wala kang salitang narinig sa kanya na pilitin mo syang mahalin. Hwag kang magmamahal sa bagay na alam mong hindi mapapasa iyo dahil alam mo ang sagot. Madudurog lang ang puso mo na parang babasaging baso dahil sa kakapumilit mong magmahal sa isang tao na kailanman ay di ka ginusto. Hwag mong ipilit na patibokin ang puso mo sa isang tao na kahit ni katiting na oras ay walang naiambag sa talambuhay mo. Hwag mong hayaang masaktan ka sa pag ibig na ikaw lang ang nakakaalam. Hwag mong hayaang panghawakan pa ang mukha niyang mapaglinglang dahil sa nabighani ka sa una nyong pagkikita. Hayaan mo na sa huli ng sukdulang mahal mo na sya; ay dahan dahan kang bibitaw sa sakit na iyong nadarama.
Mga kasalanan ng isang taong humahanga sa isang taong manhid at walang pusong maihahatid. Kasalanan na tayo rin ang gumawa upang pasakitan ang ating sarili. 
Kung kasalanan man na humanga sa isang kagaya nya baka sakaling sa lahat ng simbahan ako ay mangumpisal na. Kung krimen ang umibig sa taong di ka iniibig handa akong pumasok sa rehas ng mga pusong bilango. Nakakulong sa pag asa at pangakong “Baka” at  “Malay natin” kaya kung ito ay kasalanan? Patawad sa patuloy kong pagtangis.