Category Archives: tula

Ang tuldok. kuwit, tandang pananong? At tandang padamdam!


Nagsisimula na naman mag rambolan ang mga neurons ko. Yung buhol buhol na utak ko ay nasisimula na namang lumikot. Hindi na naman ako makatulog at mukhang matatapos ko ang isang epesode nang aking paboritong palabas sa Netflix. 

Hinihila na ako ng higaan pero ang utak ko ang likot parin at ayaw akong patahimikin. Madami na namang mga karakter na tumatakbo at naglalaro sa ulo ko. Iniisip ko kung bakit nga ba walang tuldok ang bawat kwento sa isip ko, walang tuldok na magtatapos sa kong ano ang nasimulan ko, dahil siguro nga ay may mga bagay na mahirap tuldokan, mahirap tapusin dahil sa simula palang walang kuwit na maghihiwalay sa bawat sakit. May mga pangngusap na nangangailangan ng tandang padamdam!para kahit hindi nya ramdam nasusulat mo naman. May mga pangungusap na may tandang pananong? na kahit alam naman natin na ang pinakamasakit minsan ay marinig ang isang tanong na walang sagot; kadalasan mas masakit marinig ang tanong kaysa sa sagot. Bakit mahirap gamitan ng tuldok ang isang kwento na gusto mo ng wakasan. May mga salita na kahit hindi patanong ay nangangailangan ng tandang pananong, dahil may mga tanong tayo na kahit hindi tayo sigurado ay nangangailangan parin nang isang sagot.

Ang dami ko ng nilagay na tuldok sa aking kwento……… mga sampung tuldok na nagpapahiwatig na gusto ko ng tapusin pero parang nagpapakita na may kasunod pa, parang kwento na lagi kung tinatanong kung para saan ba at para kanino ba? Babasahin mo ang sinulat ko nang walang boses na maririnig. Babasahin mo ang kwento ko nang hindi ka sigurado sa kung anong emosyon ang meron dito. Galit ako!!!!!! Yan ang pinapakita nang bawat tandang padamdam na nailagay ko. Pinipilit kong lagyan ng emosyon ang isang kwentong pa ukol sa ‘yo para ang sagot na makuha ko ay isang sagot na patanong na baka sakali ay magbago at hwag ko na lagyan ng tuldok ang isang storyang may simula pero walang pagtatapos.

Ang hirap tuldokan ang isang kwentong maganda dahil ang bawat kwento na sinusulat ko na para sa kanya, ay ayaw ko ng tapusin pa. Mahaba haba na ang nilalakbay ng bawat letra na aking tinitipa. Mga letrang pinipilit kong ilapat sa isang magandang kwento na tanging ako lang naman ang may akda. Isusulat ko at ilalathala ang bawat patanong na kwento at pilit kong lalapatan ng emosyon sa pag gamit ko ng tandang padamdam. Dahan dahan kang hihinga at pilit uunawain ang aking kwento gamit ang isang kuwit na nagbibigay hangin sa tuloy tuloy mong pagbabasa. 

Siguro nga, ayokong lagyan nang tuldok ang mga kwento ko dahil gusto kitang dalhin sa isang masaya at walang katapusang paglalakbay. Subalit ang bawat kwento na nakasulat sa pahina ay unti unti nang nabubura dahil sa aking pagluha. Hindi ko parin alam kung para saan ang gamit ng mga tuldok, kuwit, Tandang pananong at padamdam. Pwede ko bang gamitin ang tandang padamdam sa isang tanong ko kung BAKIT! Pwede ko bang gamitin ang tanda g pananong sa paglabas ko nang emosyon na MAHAL KITA? Pwede ko bang lagyan ng kuwit ang isang relasyon, para naman nakakapagpahinga ako sa bawat sakit na nakikita ko. Pwede ko na bang tapusin at lagyan ng tuldok ang isang pangarap na alam ko naman na dapat na talagang tuldokan. 

Siguro ang bawat tuldok, kuwit, tandang pananong at padamdam ay ginagamit upang ipahayag ng mas maayos ang bawat salita na gusto mong bigkasin. Simbolo sa pangungusap na nagpapaalala nang bawat emosyon na pwede nating ipakita, mga simbolo na ang tamang gamit ay depende kong paano natin dadalhin ang ating kwento.

Hala hindi ko na namalayan umaga na pala. Ang bilis ng pagikot ng orasan parang ikaw at ako na mabilis na umikot sa isang kwentong magtatapos dito. 

Fin

Advertisements

Almost Falling Into Pieces


Now you almost made me fall for you or should I say I think I’m Falling for you. Bakit kaya mapaglaro si kupido? Kong saan ka masasaktan doon ka nya talaga pinipilit at doon nya papanain ang puso mo. Bakit hindi ka panain sa taong hindi ka masasaktan, sa taong alam mong masaya rin para sa’yo
Every night I go to sleep, I always wish that I will wake up beside you. Every morning I ask the heavens and wish if I can give you morning kisses and hug you while you are sleeping. Oh! Dear cupid this rainy night makes me feel like I’m almost losing hope. I just can’t imagine the pain of telling you how much I Like/Love you. Thinking about the words of rejection coming from your lips is like a lock without a key, I don’t know how to free myself from the pain of your words. Hindi ko talaga gusto ang pag ulan habang nag iisa. Ulan sa gabi na nagdadala sa akin nang kalungkutan at takot.

I’ve been in love a lot of times, I’ve been waiting this day to tell you that you are the reason why I’m inspired to wake up every day uhhmm.. Okay maybe you are the only reason why I love to sleep and maybe you are the reason of my beautiful dreams but I’m really sorry if I fell in love to you. Sorry if this is my way of expressing my admiration for you. No words can express how much I like having long conversation with you, sipping my favorite coffee while staring in your eyes and hoping that someday, just someday those little beautiful eyes will fall for me too. 

The heat of the summer sun is solvable like your smile, smiles that I wish for me. There on the beach watching the glittering water and the questionable waves tossed the delicate fine sand. I wish I saw your shadow under the bright moon, your shadows dancing in every rushing cold air. I wish that I could see a future with you; my dream is to see you every night before going to sleep, next to the memorable cold night.

Why love is so sweet, why love is painful and why I still love you even knowing that I’m completely vulnerable. I’m always asking Why? why I always pretend that it’s okay if you’re not going to return the love that I have for you. Why am I sad even I can easily reach you? Why can’t it be? Why can’t I call you mine? Why the word “IF” is always there in the middle of my lovely questions? It’s okay for me to love you from a far? To kiss you in my vivid dreams? Why your loving heart is too elusive for me?

I want to offer my soul and my heart to mend your broken heart. Let me love you to ease your pain and let me kiss you to the night of summer, kissing your lips with the wind of chances. I want you to feel my sincere love.

Oh Mister Cupid thank you for not allowing myself to be broke again, I thought I almost fall in to pieces. You and your flowering words help me to accept the fact that there’s no chance at all. That there’s no You and Me in this beautiful world of called love, but there’s YOU and ME in the new bridge of friendship. Letting you out in my dreams are not an easy task to do but letting you out in my heart uhmmm let me think about that.
Lastly please stop making my heart skip a bit every time I’m with you?
-Fin

Ang 5 kasalanan nang Paghanga


Hinahangad mo man ang kanyang puso, ngunit ito ay napapaloob pa sa kanyang nakaraan.

Ang limang kasalanan sa paghanga.

Unang kasalanan -Magnasa

Humanga ka ng walang halong pagnanasa. Paghanga na walang bahid kasamaan at kahit na ipikit mo ang iyong mata walang maduming imahinasyon ang magpapatupi sa iyong hangarin na kay ganda. Humanga ka ng naaayon sa tibok ng iyong puso, paghanga na sa mata mo nakikita ang pag asang makamtan sya sa panaginip ng iyong pagsinta. Hwag kang magnasa sa hindi mo pag aari isa sa sampung utos na kailanman ay hindi natin kayang masunod. Kasalanan na magpasa hanggang ngayon ay pilit mo paring nilalabanan.

Ikalawamg kasalanan- Umasa

Ilang beses mo na bang narinig na ang paghanga o pagkagusto sa isang bagay ay wag na wag mong hihingian ng kapalit. Hwag kang aasa sa iyong nararamdaman dahil minsan kahit ang sarili nating pakiramdam ang mas higit na nakakasakit sa ating sarili. Hwag kang umasa na gusto ka rin niya. Hwag kang papatay isa sa sampung utos. Hwag mong antayin na patayin mo ang sarili mo dahil sa pag asa at sa salitang “Malay mo”. Umasa ka sa nararamdaman mo na hindi ka talaga nya gusto at umasa ka na sa huli ay ikaw ay talo. Hwag kang aasa sa isang bagay na hindi talaga sayo; at kapag ikaw ay nasaktan na! Bumitaw ka na parang payasong hindi makita ang emosyon, bumitaw ka sa pag asang may tamang panahon ang lahat. Dahil ang tamang panahon na inaantay mo ay iyong ngayon na ang ibig sabihin ay bitaw na sa iyong patuloy na pag asa.

Ikatlong kasalanan- Maghintay

Hwag kang umasang darating ang araw na ikaw ay kanyang balikan. Hwag mong antayin ang oras na siya ay mahumaling at maibaling ang kanyang puso sa iyong nais. Hwag kang mag antay sa pagkakataon na magbago ang isip nya, dahil sa bawat pag aantay may nasasayang na oras. Panahon na dapat sa iba ikaw ay nakalaan. Hwag kang maghintay sa wala., Walang kayo! Walang tayo! Walang pagbabago na hanggang dito na lang ang sasabihin nya sa iyo. Ang maghintay sa taong hindi ka kayang puntahan ay sapat na upang bumitaw ka sa orasang nagpahinto sa pagikot ng mundo mo. Hwag kang mag hintay sa pag asa na siya ay magbabago pa. Hwag mong antayin na matapos ang huling pag bati nya na hindi sya handa sa bawat pagpilit mo sa damdamin nya.

Ika-apat na kasalanan – Magselos

Ang tanging karapatan mo lamang ay humanga at hindi ang pag selosan ang bawat nyang gawa. Wala kang laya na mag bigay nang tampo sa taong iyong minumutya. Wala kang karapatan sa sukdulan ng iyong hangaring sya ay mapaibig. Wala kang karapatang magselos sa isang bagay na kailanman ay hindi mo pa nagiging ari. Wala kang laya na magalit sa bawat titig nya sa kanyang sinisinta dahil ang tanging karapatan mo lamang ay ariin ang iyong nararamdaman at hindi ang akinin na siya ay iyo at ikaw ay para sa kanya. Wala kang batas na sya ay pagtampuhan, dahil sa bawat tampo na iyong binibitawan ay unti unti naman syang maglalamlam papalayo sa iyo. Magselos ka sa bagay na nasa iyo na, hindi sa bagay na kailanman ay papangarapin mong mapasa iyo pa.

Ang huli at ikalimang kasalanan- Mahalin siya

Hindi ka nya inutusan na siya ay mahalin mo. Wala kang salitang narinig sa kanya na pilitin mo syang mahalin. Hwag kang magmamahal sa bagay na alam mong hindi mapapasa iyo dahil alam mo ang sagot. Madudurog lang ang puso mo na parang babasaging baso dahil sa kakapumilit mong magmahal sa isang tao na kailanman ay di ka ginusto. Hwag mong ipilit na patibokin ang puso mo sa isang tao na kahit ni katiting na oras ay walang naiambag sa talambuhay mo. Hwag mong hayaang masaktan ka sa pag ibig na ikaw lang ang nakakaalam. Hwag mong hayaang panghawakan pa ang mukha niyang mapaglinglang dahil sa nabighani ka sa una nyong pagkikita. Hayaan mo na sa huli ng sukdulang mahal mo na sya; ay dahan dahan kang bibitaw sa sakit na iyong nadarama.
Mga kasalanan ng isang taong humahanga sa isang taong manhid at walang pusong maihahatid. Kasalanan na tayo rin ang gumawa upang pasakitan ang ating sarili. 
Kung kasalanan man na humanga sa isang kagaya nya baka sakaling sa lahat ng simbahan ako ay mangumpisal na. Kung krimen ang umibig sa taong di ka iniibig handa akong pumasok sa rehas ng mga pusong bilango. Nakakulong sa pag asa at pangakong “Baka” at  “Malay natin” kaya kung ito ay kasalanan? Patawad sa patuloy kong pagtangis.

Doon sa musika ng tayo


Pag – ibig na parang tula na isinulat na para sa kanya pero ang nagbasa ay iba. Magulo diba? parang pagiisip nya na sadyang hindi mo alam kong titigil ka na ba o magpapatuloy  pa.

Sa iyong bawat pagtigil ay may nagbabagong damdamin. Damdamin na isinulat sa papel gamit ang plumang pilit hinahanapan ng pang bura. Inihulma sa luad at pinatuyo sa araw. Paghugis na perpekto pero pilit binabago ng panahon. 

Ang pag – ibig na naramdaman ko ay nasa sukdulan ng TAYO, pero pinigilan ko dahil sa kanilang payo. Parang musika sa bawat pagtipa ng gitara,  Kahit wala sa tyempo at tono pinipilit ko paring sinasabayan. Parang larong basketball Na sa bawat pag silbato alam ko may pagkakamali ako; Pagkakamali ng magkagusto sa kagaya mo na alam ko na hindi babaling ang puso mo sa salitang TAYO.

Hindi ako na ngangako na kong magkakaroon ng TAYO ay kaya kong ibigay ang bituin. Hindi ko ipapangako ang sukdulan ng kinang nito dahil isa ka sa mga bituin na aabutin ko. Ayokong ipangako ang araw at gabi dahil ang makita ka sa umaga ay sapat na at ang mahagkan ka sa gabi ay kalabisan na. Ayokong ipangako na ikaw ay pakasalan sa lahat ng simbahan, dahil ang pagharap at pag sumpa sa kanya ay sapat na upang dalhin kita sa Iglesia nang aking pagsinta. 

Ayokong mangako ng isang  talata na kahit anong gawin kong pagkanta ay sintunado parin ako sa iyong tenga. Ayokong sumigaw sa sagada kong sakaling walang TAYO, dahil ang pag alingaw-ngaw ng boses ko ay naririnig parin diyan sa puso mo. 

Kahit ilang milya pa ang lakarin ko at kahit gaano man kalalim ang languyin ko ay hindi iyan sasapat upang sukatin mo kong gaano kalabis ang pagkagusto ko. Kahit ilang awit pa ang aking awitin at ilang musika pa ang aking marinig; tanging liriko ng tayo ang nais kong makamit.  Doon sa musika ng tayo doon tayo magpakatotoo. Nang sabihin mong ayaw mo, nakinig ako at tumalima sa kagustuhan mo; pero ng marinig ko na may kayo ay biglang nagbago ang tiklado ng piano. Nang malaman ko na kayo pala ay agad kong binago ang dating musika ng puso ko. Ang dating nasa tono ay dagliang naging sintunado dahil sa liriko na binigkas mo na hindi ko mailapat sa bawat salita mo.

Doon sa musika ng tayo ay unti unting naglamlam ang pagnanasa ko na kong pwede ba ay maging tayo.

cC to Daniel De sousza